LIST PASTERSKI ARCYBISKUPA MARKA JĘDRASZEWSKIEGO METROPOLITY KRAKOWSKIEGO NA WIELKI POST 2020 ROKU


LIST PASTERSKI
ARCYBISKUPA MARKA JĘDRASZEWSKIEGO METROPOLITY KRAKOWSKIEGO
NA WIELKI POST 2020 ROKU
Ukochani Archidiecezjanie!
Dzieje ludzkości od samych swych początków są jednym wielkim zmaganiem
o prawdę. W tym zmaganiu chodzi o odpowiedź na pytanie, kim naprawdę jest Pan
Bóg i kim, w konsekwencji, jest sam człowiek. Według opowieści biblijnej zawartej
w czytanym dzisiaj fragmencie Księgi Rodzaju, Pan Bóg powołał człowieka do
szczęśliwości, jaką miał się on cieszyć już tutaj na ziemi, a następnie – w sposób
najbardziej pełny i ostateczny – w wieczności. Drogą do osiągnięcie tej szczęśliwości
miało być życie w posłuszeństwie wobec Bożego prawa, które zostało dane
człowiekowi dla jego dobra. Prawda o Bogu jest zatem prawdą o Dobrym Ojcu,
któremu zależy na szczęściu człowieka. Natomiast prawda o człowieku to prawda o
nim jako Bożym dziecku, które powinno pokładać całkowitą ufność w swoim
Stwórcy.
Tę podwójną prawdę o Bogu i o człowieku od samego początku usiłuje
podważyć szatan, ojciec wszelkiego kłamstwa. W swej przewrotności podczas
kuszenia pierwszych rodziców symbolizowany przez węża szatan usiłuje ich
przekonać, iż nie jest prawdą to, że umrą, jeśli złamią dany im przez Stwórcę zakaz i
zerwą owoc z drzewa znajdującego się pośrodku raju. Według szatana, Bóg kłamie i
zupełnie niepotrzebnie straszy pierwszych rodziców śmiercią, a przede wszystkim
nie chce pozwolić człowiekowi na osiągnięcie pełni jego możliwości. Odwrócenie się
od Boga jest zatem przedstawiane przez szatana jako podstawowy warunek tego, aby
człowiek był prawdziwie wolną i w pełni niezależną istotą.
Wobec tego kłamstwa ukazuje się głębia dramatu człowieka. Człowiek musi
bowiem – jako istota obdarzona wolnością – dokonać wyboru między wiernością i
zaufaniem wobec swego Stwórcy i Pana a buntem przeciwko Niemu i próbą
postawienia się na Jego miejscu. Nikt z ludzi nie może uchylić się przed tym
wyborem, ponieważ szatan zbliża się z tą pokusą do każdego człowieka, usiłując
duchowo go złamać. Jeśli – jak słyszeliśmy w dzisiejszym fragmencie Ewangelii
według św. Mateusza – miał on czelność zbliżyć się do samego Chrystusa, Syna
Bożego i zażądać oddania sobie pokłonu, to tym bardziej zbliża się i nieustannie
będzie się zbliżać do nas, słabych ludzi, abyśmy odwrócili się od Boga i od Jego
przykazań.
Drodzy Siostry i Bracia!
Również dzisiaj szatan chce zniszczyć więź pomiędzy człowiekiem a Bogiem,
a jego pokusy przyjmują rozmaite kształty. Jednym z nich jest ideologia ekologizmu,
według której nie ma miejsca na Bożą Opatrzność, a człowiek nie jest kimś, kto z
miłością i odpowiedzialnością ma „czynić sobie ziemię poddaną”, widząc w swoim
potomstwie przejaw Bożego błogosławieństwa (por. Rdz 1, 28), ale głównym
zagrożeniem, wręcz nieszczęściem dla naszej planety. Jak ideologia ekologizmu
pomniejsza wartość człowieka i, odwracając porządek rzeczy, za najważniejszą
wartość uznaje samą Ziemię, tak z kolei inne ideologie – ideologia gender i związana
z nią ideologia LGBT – stawiają człowieka ponad wszystko, także ponad porządek
naturalny, przyznając mu „prawo” do wyboru własnej tożsamości płciowej, bez
względu na tożsamość biologiczną, z jaką przychodzi on na świat. Jak mówi Ojciec
Święty Franciszek w wydanym niedawno wywiadzie-rzece „Santo Giovanni Paolo
Magno”, ideologia gender „jest atakiem skierowanym przeciwko różnicy, przeciwko
dziełu stwórczemu Boga, przeciwko mężczyźnie i kobiecie. Jeśli mówię to w sposób
jasny, nie czynię tego, aby kogoś dyskryminować, ale po prostu aby przestrzec
wszystkich przed pokusą upadku w coś, co było szaleńczą ideą budowniczych wieży
Babel: zniszczyć różnice, aby znaleźć w tym zniszczeniu jeden język, jedną formę,
jeden lud”.
Drodzy Siostry i Bracia!
Jak ustrzec się przed pokusami szatana i jak zachować głęboką, pełną ufności
więź z Bogiem Stwórcą, naszym Dobrym Ojcem, „który jest w niebie”? Ojciec Święty
Franciszek w wielu swych dokumentach i wypowiedziach wzywa nas do tego, co
nazywa on nawróceniem ekologicznym. Polega ono na odnowieniu naszych relacji z
Bogiem Stwórcą, z Ziemią jako powierzonym nam dobrem, z innymi ludźmi i z sobą
samym. Odnowienie to domaga się z kolei tego wewnętrznego radykalizmu, z jakim
kuszony na pustyni Chrystus zwrócił się do diabła: „Idź precz, szatanie! Jest bowiem
napisane: «Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć
będziesz»” (Mt 4, 10). Chrystusowy radykalizm przestrzega nas równocześnie przed
wchodzeniem w jakiekolwiek próby dialogu i kompromisu z ojcem wszelkiego
kłamstwa. Czym kończą się te próby, w sposób obrazowy i niezwykle sugestywny
pokazuje dzisiejszy fragment Księgi Rodzaju: gdyby Ewa nie zaczęła rozmawiać z
szatanem, nie doszłoby do nieszczęść, które stały się udziałem jej samej i jej
potomstwa, a w konsekwencji całej ludzkości. Jednakże Bóg Ojciec zlitował się nad
nami. Dzięki Jego miłosiernej miłości panowanie kłamstwa, grzechu i śmierci zostało
przerwane przez Jego Syna Jezusa Chrystusa – przez Jego śmierć na krzyżu
i Zmartwychwstanie. Jak pisał św. Paweł w Liście do Rzymian, „Jeżeli bowiem
przestępstwo jednego [człowieka – Adama] sprowadziło na wszystkich śmierć, to o
ileż obficiej spłynęła na nich wszystkich łaska i dar Boży, łaskawie udzielony przez
jednego Człowieka, Jezusa Chrystusa” (Rz 5, 15b). Ta „łaska i dar Boży” spłynęły na
nas w chwili przyjęcia Chrztu świętego. Oświeceni przez Chrystusa, przez całe nasze
dalsze życie mamy postępować „jak dzieci światłości” po to, byśmy „trwając
w wierze”, mogli „wyjść na spotkanie przychodzącego Pana razem z wszystkimi
Świętymi w niebie”.
Takie postępowanie, właściwe dla dzieci światłości, umacniane jest modlitwą,
postem i jałmużną. Szczególną okazją ku temu jest rozpoczynający się właśnie Okres
Wielkiego Postu. W bieżącym roku jest to czas, poprzez który mamy przygotować
się nie tylko do radosnych obchodów Świąt Zmartwychwstania Pańskiego, ale także
do godnego przeżywania stulecia urodzin Karola Wojtyły – św. Jana Pawła II
Wielkiego oraz beatyfikacji Sługi Bożego Stefana Kardynała Wyszyńskiego, Prymasa
Tysiąclecia. W związku z tym raz jeszcze zwracam się do Was, Drodzy Siostry
i Bracia, z gorącą prośbą o codzienną modlitwę adoracyjną, do której wezwałem Was
w Liście Pasterskim zatytułowanym „«Totus Tuus». Modlitewny maraton za Kościół
i Ojczyznę” z 14 września ubiegłego roku. W modlitwie tej z wielką gorliwością
przedstawiajmy Panu Bogu nasze sprawy osobiste, rodzinne i społeczne, a także
wielkie sprawy Kościoła w Polsce i sprawy naszej Ojczyzny. Zarówno św. Jan Paweł
Wielki, jak i Sługa Boży Prymas Wyszyński uczyli nas wielkiej i odpowiedzialnej
miłości do Polski, za przyczyną i na wzór Maryi, naszej Matki i Królowej. Sto lat
temu, zanim 15 sierpnia 1920 roku doszło do tzw. Cudu nad Wisłą i pokonania
bolszewików na przedmieściach Warszawy, naród polski wraz ze swymi pasterzami
trwał na klęczkach, błagając Boga o ocalenie. Dzisiaj Polsce jest potrzebna równie
żarliwa modlitwa, aby na skutek braku czujności i lekceważenia prawdziwych
zagrożeń, poprzez postawę uległości i podporządkowywania się „wielkim tego
świata”, a przede wszystkim na skutek odrzucenia Boga i przyjęcia za prawdę pokus
ojca wszelkiego kłamstwa – szatana, nasza Ojczyzna nie uległa duchowemu
zniewoleniu przez nowe, ateistyczne i materialistyczne ideologie, o neo -
marksistowskich korzeniach. Ten modlitewny maraton wzbogacajmy, Drodzy
Siostry i Bracia, poprzez udział w wielkopostnych nabożeństwach, jakimi są Gorzkie
Żale i Droga Krzyżowa. Mieszkańców Krakowa zachęcam także serdecznie do
nawiedzania kościołów stacyjnych, gdzie podczas Eucharystii będziemy zbierali
nasze ofiary na dzieła Caritas.
Wspominając ten właśnie ważny aspekt przeżywania Wielkiego Postu, czyli
jałmużnę, pragnę Wam, Drodzy Siostry i Bracia, serdecznie podziękować za Wasz
dar serca, o który w Święta Bożego Narodzenia prosiłem dla dzieci-sierot
w pogrążonej w wojnie Syrii. To, co udało się zebrać – a nie są to jeszcze ostateczne
dane – przeszło nasze najśmielsze oczekiwania. Zebraliśmy bowiem prawie 930 tys.
złotych polskich. Niech miłosierny Pan Bóg, którego staliście się naśladowcami
w myśl wezwania Chrystusa: „Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz miłosierny jest”
(Łk 6, 36), obficie wynagrodzi Wam Waszą dobroć!
Drodzy Archidiecezjanie!
Kilka dni temu, w Środę Popielcową, weszliśmy w kolejny w naszym życiu
okres Wielkiego Postu. Zgodnie z liturgią tego dnia modliliśmy się: „Panie Boże, Ty
przebaczasz ludziom, którzy się upokarzają i starają się zadośćuczynić za grzechy,
wysłuchaj łaskawie nasze prośby. (…) Niech wytrwają w czterdziestodniowej
pokucie, aby mogli z oczyszczonymi duszami uczestniczyć w paschalnym misterium
Twojego Syna”.
Życząc wytrwania w tej czterdziestodniowej pokucie i odwagi
w podejmowaniu różnych dzieł służących otrzymaniu łaski Bożego przebaczenia,
z serca Wam wszystkim błogosławię
X Marek Jędraszewski
Arcybiskup Metropolita Krakowski
 
 
 
Bernardyni kontakt
ul. Bernardyńska 2; 31-069 Kraków; e-mail: bernardynikrakow@gmail.com tel: 012 422 16 50